Strona gabinetu stomatologicznego: co musi się na niej znaleźć, a co wolno

Strona gabinetu stomatologicznego podlega kilku porządkom naraz: ustawie, uchwale samorządu, przepisom o usługach elektronicznych i RODO. Poniżej każdy element z podstawą i oceną, czy to obowiązek, czy możliwość. Pacjenci szukają w Google także cenników. Granice treści opisuje tekst o reklamie gabinetu stomatologicznego.

Skąd biorą się wymagania

Trzy źródła mają różną moc: ustawa jest prawem powszechnym, kodeks i uchwała NRL to zasady samorządu lekarskiego.

Ustawa o działalności leczniczej (t.j. Dz.U. 2026 poz. 156) obejmuje gabinet dentysty: słowo „lekarz” oznacza w niej także lekarza dentystę (art. 2 ust. 2), a indywidualna i grupowa praktyka lekarska to podmiot wykonujący działalność leczniczą. Art. 14 ust. 1 zakazuje cech reklamy w treści i w formie informacji o świadczeniach.

Kodeks Etyki Lekarskiej obowiązujący od 1 stycznia 2025 r. pozwala na informację o usługach zgodną z etyką (art. 71 ust. 2) i czyni lekarza odpowiedzialnym za informację opublikowaną w jego imieniu przez osoby trzecie: „Lekarz jest odpowiedzialny za informację o oferowanych usługach opublikowaną przez osoby trzecie w jego imieniu lub na jego rzecz” (art. 71 ust. 4, tekst kodeksu). Za stronę zbudowaną przez wykonawcę odpowiada więc lekarz. Więcej o kodeksie: Kodeks Etyki Lekarskiej a strona gabinetu.

Uchwała NRL nr 29/11/VI z 16 grudnia 2011 r. została podjęta na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o izbach lekarskich z 2009 r. (tekstu tej ustawy nie sprawdzaliśmy), więc wiąże, jak rozumiemy, lekarzy jako członków samorządu. Oficjalny plik na stronie Naczelnej Izby Lekarskiej (NIL) to skan bez tekstu, więc cytaty poniżej pochodzą z naszej ręcznej transkrypcji. Aktu uchylającego nie znaleźliśmy, a NIL i Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie (25 listopada 2025 r.) przytaczają uchwałę jako obowiązującą. Piszemy tak, jakby obowiązywała.

Tabela: co, podstawa, obowiązek czy możliwość

Cennik i zakres świadczeń

Art. 24 ust. 2 mówi, że aktualne informacje z ust. 1 pkt 4, 9, 11 i 12 podaje się „oraz na stronie internetowej podmiotu wykonującego działalność leczniczą” (obok wywieszenia w miejscu udzielania świadczeń). Ust. 3 wyłącza dla praktyk zawodowych pkt 3, 6-8, 11 i 13, więc dla gabinetu zostają pkt 4, 9 i 12. Art. 23 ust. 2 zwalnia z regulaminu tylko praktyki wykonywane wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy (art. 18 ust. 4 i 6), i to pod warunkiem braku monitoringu; praktyka we własnym gabinecie tego zwolnienia nie ma.

Tekst nie rozstrzyga dwóch spraw: czy obowiązek dotyczy gabinetu bez strony oraz czy pkt 12 („wysokość opłat za świadczenia zdrowotne, które mogą być, zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami odrębnymi, udzielane za częściową albo całkowitą odpłatnością”) obejmuje cennik zabiegów prywatnych. Uchwała NRL przesądza za to o dopuszczalności: ceny i sposób płatności wolno podać na stronie, bo § 3 ust. 2 pkt 8 wymienia wśród dopuszczalnych danych „określenie cen i sposobu płatności w przypadku przekazywania tych informacji poprzez zamieszczenia ich na stronie internetowej praktyki zawodowej lub poprzez specjalne telefony informacyjne”.

Cennik na stronie jest więc dozwolony, a według art. 24 ust. 2 najpewniej wymagany, gdy strona istnieje. To nasz wniosek do potwierdzenia u prawnika albo w okręgowej izbie lekarskiej. Obowiązek podania cen nie otwiera drogi do „promocji”: § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały mówi, że informacja nie może zawierać „żadnej formy zachęty ani próby nakłonienia do korzystania ze świadczeń zdrowotnych”, a rabaty i raty to zasada ostrożna z komentarza cytowanego przez NIL, nie przepis.

Dane lekarza i gabinetu

Uchwała NRL § 3 ust. 3 mówi: „Dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-5, powinny być zamieszczone w brzmieniu zgodnym z dokumentem je stwierdzającym”. Tytuł „specjalista w dziedzinie…” tylko z dyplomem w tym brzmieniu.

Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną w art. 5 ust. 5 pkt 2-5 wymaga od lekarza będącego osobą fizyczną podania tych danych: „samorząd zawodowy, do którego należy; tytuł zawodowy, którego używa, oraz państwo, w którym został on przyznany; numer w rejestrze publicznym, do którego jest wpisany wraz ze wskazaniem nazwy rejestru i organu prowadzącego rejestr; informację o istnieniu właściwych dla danego zawodu zasad etyki zawodowej oraz o sposobie dostępu do tych zasad”. Numer księgi rejestrowej RPWDL pasuje do tego opisu, ale który rejestr ustawodawca miał na myśli, tekst nie rozstrzyga. Nie sprawdzaliśmy też definicji usługi z art. 2, więc nie wiemy, czy strona bez formularza jest taką usługą. Stopka z tymi danymi usuwa wątpliwość.

Prawo przedsiębiorców w art. 20 ust. 3 każe umieścić w ofercie sprzedaży na odległość „co najmniej swoją firmę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz siedzibę albo adres”. Czy strona gabinetu jest taką ofertą, to ocena.

Czego wymagać nie trzeba

Art. 11 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta wymaga informacji o prawach pacjenta w formie pisemnej w lokalu; o stronie nie mówi. Z ustawy o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności (Dz.U. 2024 poz. 731) mikroprzedsiębiorcy są wyłączeni (art. 4 pkt 1), więc deklaracja dostępności nie jest dla małej praktyki obowiązkiem z tych przepisów; mała spółka, która nie spełnia kryteriów mikroprzedsiębiorcy (zatrudnienie poniżej 10 osób oraz obrót lub suma bilansowa do 2 mln euro) i oferuje rezerwację online, wymaga osobnej oceny. Czy gabinet finansowany w ponad połowie z Narodowego Funduszu Zdrowia jest „podmiotem publicznym” w rozumieniu ustawy o dostępności cyfrowej, tekst ustawy nie rozstrzyga. Cookies: art. 399 ust. 3 pkt 2 Prawa komunikacji elektronicznej zwalnia z wymogu zgody to, co jest konieczne do usługi „żądanej przez abonenta lub użytkownika końcowego”. Nasza ocena, nie rozstrzygnięcie przepisu: strona bez analityki, map i osadzeń cudzych skryptów zwykle banera nie potrzebuje.

Szyld i strona to dwa kanały

Uchwała NRL w § 4 ust. 1 pkt 4 wymienia „zamieszczenie informacji na stronach internetowych” jako jeden z dopuszczonych kanałów, obok tablic ogłoszeniowych. Ograniczenie wielkości dotyczy tablicy: „Tablice ogłoszeniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1, powinny mieć kształt prostokąta o wymiarach nie więcej niż 40 cm na 60 cm”. Szyld i strona to osobne kanały, a treść strony ogranicza § 5.

Lista kontrolna

• Zakres świadczeń opisany rzeczowo, bez przymiotników ocennych.
• Cennik z datą obowiązywania i informacją o opłacie za kopię dokumentacji.
• Informacja o monitoringu, jeśli regulamin go przewiduje.
• Tytuł zawodowy, imię i nazwisko, miejsce, dni i godziny przyjęć, zgodne z rzeczywistością.
• Specjalizacje i stopnie w brzmieniu z dokumentu; „implantolog” nie jako specjalizacja.
• Stopka z danymi z art. 5 ustawy o usługach elektronicznych i art. 20 ust. 3 Prawa przedsiębiorców.
• Standardy ochrony małoletnich, jeśli gabinet jest placówką z art. 22b.
• Opinii nie ma albo są dosłowne, za zgodą autora i po ocenie prawnika; zdjęć przed i po, rabatów i rat nie ma (zasada ostrożna).
• Formularz bez pola na opis dolegliwości, a przy braku cudzych skryptów strona bez banera cookies.

Tekst nie jest poradą prawną. Stan prawny na 15 listopada 2026 r.