Kodeks Etyki Lekarskiej 2025 a strona gabinetu stomatologicznego

W skrócie

Obecny Kodeks Etyki Lekarskiej to załącznik do uchwały nr 5 Nadzwyczajnego XVI Krajowego Zjazdu Lekarzy z 18 maja 2024 r. Według Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie (OIL) nowe zasady informowania o usługach działają od 1 stycznia 2025 r.
Art. 71 ust. 2 pozwala lekarzowi posługiwać się informacją o oferowanych usługach, jeśli jest zgodna z zasadami etyki. Art. 71 ust. 4 czyni go odpowiedzialnym za taką informację opublikowaną przez osoby trzecie w jego imieniu.
Tekst kodeksu z 2025 r. nie zawiera słowa „reklama”. Zakaz nadania informacji cech reklamy wynika z art. 14 ustawy o działalności leczniczej i z uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej (NRL), nie z kodeksu.
Na stronie gabinetu liczą się też art. 70 (tytuły), 73 (rzetelność informacji o usługach, kompetencjach i kosztach), 24 i 26 (tajemnica i zgoda), 62 ust. 2 (innych lekarzy nie dyskredytować) oraz 78 ust. 3 (porady zgodne z aktualną wiedzą).
Kodeks wiąże lekarza, nie wykonawcę strony (art. 71 ust. 4), więc, naszym zdaniem, lekarz powinien akceptować każdą wersję tekstu.

Od kiedy obowiązuje Kodeks Etyki Lekarskiej i jaką uchwałą

Kodeks Etyki Lekarskiej przyjął Nadzwyczajny XVI Krajowy Zjazd Lekarzy. Plik PDF kodeksu na stronie Naczelnej Izby Lekarskiej (NIL) jest oznaczony jako „Załącznik do uchwały nr 5 Nadzwyczajnego XVI Krajowego Zjazdu Lekarzy z dnia 18 maja 2024 r”. OIL w Warszawie pisze: „Od 1 stycznia 2025 r. lekarze i lekarze dentyści zyskali rozszerzone możliwości informowania o oferowanych usługach, w tym wykorzystania własnego wizerunku”. Do 31 grudnia 2024 r. obowiązywał art. 63 poprzedniego kodeksu, który według OIL nakazywał budować zawodową opinię na wynikach pracy i nie pozwalał wyrażać zgody na używanie nazwiska i wizerunku do celów komercyjnych.

Tekst nowego kodeksu nie wymienia lekarzy dentystów z nazwy. Art. 5 mówi, że samorząd lekarski czuwa nad przestrzeganiem zasad etyki przez „wszystkich członków”. Dentyści są członkami samorządu lekarskiego na podstawie ustawy o izbach lekarskich, której tekstu nie sprawdzaliśmy. OIL i NIL piszą o zasadach informowania wprost do „lekarzy i lekarzy dentystów”.

Art. 71: informacja o oferowanych usługach

To główny przepis dla strony gabinetu. Jego pięć ustępów:

Ustęp	Co mówi	Co to znaczy dla gabinetu
1	„Lekarz tworzy swoją zawodową opinię na podstawie wyników swojej pracy”	Zasada ogólna; o stronie ustęp nie mówi.
2	Lekarz „jest uprawniony do posługiwania się informacją o oferowanych usługach” pod warunkiem zgodności z zasadami etyki	Informowanie o usługach jest dopuszczone.
3	Informacja o oferowanych usługach oznacza „każdą formę przekazu mającą na celu upowszechnianie wizerunku lekarza lub usług”	Definicja jest szeroka: obejmuje stronę, profil i zdjęcie lekarza.
4	Lekarz „jest odpowiedzialny za informację o oferowanych usługach opublikowaną przez osoby trzecie w jego imieniu lub na jego rzecz”	Treść napisana przez wykonawcę strony idzie pod nazwiskiem lekarza.
5	Niedopuszczalne jest wykorzystywanie autorytetu lekarza do promowania usług niezwiązanych z zawodem	Granica przy produktach i usługach spoza zawodu; czy obejmuje polecanie produktów do higieny, nie ustalono.

Art. 73 zakazuje narzucania usług i pozyskiwania pacjentów niezgodnie z zasadami etyki oraz lojalności wobec kolegów, a lekarzowi „nie wolno stosować metod nieuczciwej konkurencji, szczególnie w zakresie nierzetelnego informowania o oferowanych usługach, posiadanych kompetencjach, jak i kosztach leczenia”. Cena, zakres i kwalifikacje podane na stronie mają więc odpowiadać rzeczywistości. Art. 74 ust. 1 daje lekarzowi prawo umówić się o honorarium przed leczeniem.

Inne artykuły, które dotykają strony

Art.	Treść w skrócie	Strona gabinetu
70	Praktykę wykonuje się pod własnym nazwiskiem; wolno używać tylko należnych tytułów zawodowych i naukowych	Tytuł specjalisty tylko z dokumentem. Lista specjalizacji lekarsko-dentystycznych (rozporządzenie, Dz.U. 2023 poz. 975, zał. 1) nie zawiera implantologii.
24 i 26	Tajemnicą objęte są informacje związane z pacjentem; zwolnienie następuje m.in. za zgodą pacjenta	Dane pacjenta, jego przypadek i zdjęcie wymagają zgody; zdjęcia przed i po i opinie mają dodatkowe granice z § 5 uchwały NRL (zasada ostrożna, zob. tekst o reklamie). Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty w art. 40 ust. 4 mówi: „Lekarz nie może podać do publicznej wiadomości danych umożliwiających identyfikację pacjenta bez jego zgody”.
53	Demonstracje naukowe lub dydaktyczne tylko za świadomą zgodą pacjenta	Czy zdjęcia przed i po są demonstracją, kodeks nie rozstrzyga.
62 ust. 2	Lekarz nie powinien publicznie dyskredytować innego lekarza; nie wyklucza to merytorycznej krytyki	Bez porównań z innymi gabinetami i uwag o „poprawianiu po innych”.
65 ust. 3	Nie wolno rekomendować podmiotu leczniczego ze względu na własne korzyści	Polecenie innej placówki na stronie (np. pracowni RTG) nie może wynikać z korzyści, jaką gabinet z tego ma.
6 ust. 2 i 10 ust. 1	Zakaz metod niezweryfikowanych naukowo; zakaz wykraczania poza kompetencje	Zakres usług nie wykracza poza kompetencje lekarza.
54, 56, 57	Relacje z przemysłem medycznym, ujawnianie powiązań	Art. 56 nakazuje ujawnianie powiązań słuchaczom wykładów i redaktorom publikacji; czy dotyczy treści na stronie, kodeks nie rozstrzyga (zasada ostrożna: oznaczać powiązania).
78 ust. 3 i 4	Wypowiedzi na forum publicznym, w tym w internecie, o odkryciach, technologiach, diagnostyce lub terapii mają opierać się na aktualnej wiedzy medycznej; wypowiedzi w internecie podlegają tym samym zasadom etyki	Porady na stronie warto dać do przeczytania lekarzowi (zasada ostrożna).
82	W wypadkach nieprzewidzianych w kodeksie kieruje się zasadami z uchwał samorządu	Do tej grupy zaliczamy, jak rozumiemy, uchwałę NRL nr 29/11/VI (art. 82 mówi też o orzecznictwie sądów lekarskich, którego nie sprawdzaliśmy); omawia ją tekst o reklamie gabinetu stomatologicznego.

Prawo o opiniach wystawianych przez pacjentów opisuje osobny tekst: opinie pacjentów a tajemnica lekarska.

Strona NIL o zakazie reklamy w kodeksie

Na stronie NIL „Informowanie o działalności leczniczej a jej reklama” (wpis datowany 1 stycznia 2019 r.) stoi, że lekarze odpowiadają za naruszenie zasad uchwały „a także w Kodeksie Etyki Lekarskiej, który również zakazuje reklamowania się lekarzy”. Opisuje to stan sprzed obecnego tekstu: w kodeksie z 2025 r. nie ma słowa „reklama” ani jego odmian (przeszukanie pełnego tekstu, 83 artykuły, 15 listopada 2026 r.). Kodeks mówi o informacji o oferowanych usługach (art. 71) i o nierzetelnym informowaniu (art. 73). OIL w Warszawie pisze, że „Kodeks Etyki Lekarskiej przewiduje wyłącznie możliwość informowania”, a uchwała NRL nr 29/11/VI „stanowi swego rodzaju doprecyzowanie znowelizowanego Kodeksu Etyki Lekarskiej w zakresie dotyczącym reklamy i informacji”.

Z braku słowa w kodeksie nie wynika, że reklama jest dozwolona. Art. 14 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej mówi: „Treść i forma tych informacji nie mogą mieć cech reklamy”. Kodeks wykroczeń karze informację o świadczeniach mającą formę i treść reklamy, a uchwała NRL wylicza, czego informacja nie może zawierać. Te trzy źródła opisuje tekst o reklamie gabinetu stomatologicznego.

Co to znaczy przy współpracy z wykonawcą strony

Kodeks wiąże lekarza, nie agencję ani osobę, która robi strony na zlecenie. Z art. 71 ust. 4 wynika kilka praktycznych rzeczy; kodeks nie mówi o nich wprost, więc to nasz wniosek:

Lekarz czyta i akceptuje każdą wersję tekstu przed publikacją, także po poprawkach w kolejnych tygodniach.
Wykonawca dostaje dokumenty, z których wynikają tytuły, stopnie i specjalizacje (dyplom, dokument specjalizacji, certyfikat umiejętności). Uchwała NRL wymaga, by te dane stały w brzmieniu zgodnym z dokumentem.
Ceny, zakres świadczeń i godziny przyjęć podaje gabinet, nie wykonawca. Art. 73 dotyczy rzetelności informacji o kosztach.
Jeśli gabinet po ocenie prawnika pokazuje zdjęcia albo opinie, zgody pacjentów zbiera i trzyma gabinet, bo odpowiedzialność za tajemnicę ponosi lekarz.
Porady i artykuły o leczeniu opierają się na aktualnej wiedzy (art. 78 ust. 3), więc piszą je lekarze albo redaguje je lekarz.
Teksty sponsorowane i polecenia kupione u osób trzecich to płatne kanały, których § 4 ust. 1 uchwały NRL nie wymienia; przed takim zamówieniem warto zapytać prawnika albo okręgową izbę lekarską.

Zestaw elementów strony omawia tekst o tym, co musi być na stronie gabinetu stomatologicznego.

Lista kontrolna

Wiadomo, kto jest lekarzem odpowiedzialnym za treść strony (art. 71 ust. 4).
Każda wersja tekstu przeszła akceptację lekarza przed publikacją.
Tytuły, stopnie i specjalizacje mają pokrycie w dokumentach (art. 70).
Ceny, zakres świadczeń i kompetencje nie są nierzetelne ani wyolbrzymione (art. 73).
Na stronie nie ma danych pacjenta, jego przypadku ani zdjęcia bez zapisanej zgody (art. 24, 26 i art. 40 ust. 4 ustawy).
Nie ma uwag o innych lekarzach ani porównań z innymi gabinetami (art. 62 ust. 2).
Porady zdrowotne przeczytał lekarz i opierają się na aktualnej wiedzy (art. 78 ust. 3).
Powiązania z producentami są ujawnione (zasada ostrożna; art. 56 mówi o wykładach i publikacjach).

Tekst nie jest poradą prawną. Stan prawny na 15 listopada 2026 r.

Kodeks Etyki Lekarskiej a strona gabinetu: co mówi o informowaniu o usługach